مدت زيادي از تولد برادر ساكي كــوچولو نگـذ شـته بود . ساكي مدام به پــدر و

 مادرش اصرار مي كرد كه با نوزاد جديد تنهايش بگذارند .

پدر و مادر مي ترسيدند ساكي هم مثل بيشتر بچه هاي چهار پنج ساله به برادرش

حسودي كند و بخواهد به او آسيبي برساند . اين بود كه جوابشان هميشه نه بود .

اما در رفتار ساكي هيچ نشاني از حسادت ديده نمي شد ، با نوزاد مهربان بود و

 اصرارش هم براي تنها ماندن با او روز به روز بيشتر مي شد ،‌ بالاخره پدر و

 مادرش تصميم گرفتند موافقت كنند .

ساكي با خوشحالي به اتاق نوزاد رفت و در را پشت سرش بست . امالاي در باز

 مانده بود و پدر و مادر كنجكاوش مي توانستند مخفيانه نگاه كنند و بشنوند . آنها

ساكي كوچولو را ديدند كه آهسته به طرف برادر كوچكترش رفت. صورتش را

روي صورت او گذاشت و به آرامي گفت :

 ني ني كوچولو ، به من بگو خدا چه جوريه ؟ من داره يادم ميره !!!!!

                                                                                    آن میلمین