توو پرسه زدنهام همیشه به وبلاگهایی برخوردم که طی این مدت اثرات

زیادی روی من داشتن و گاهاً چیزای زیادی هم از اونا یاد گرفتم .

آدمای زیادی اومدن و رفتن  ، با اسمهای مختلف  و رسم های متفاوت .

هر وقت که یکی از اونها خداحافظی میکرد و یا بدون حرفی  وبلاگشو

تعطیل میکرد غم بزرگی دلمو میگرفت که انگار واقعا یکی از دوستای

خوبمو از دست دادم .

این مقدمه روگفتم که بگم ، بهبد پرشان عزیزمنو به یه بازی دعوت کرده

تا تواون بازی بگم که اولین وبلاگ دگرباشی که خوندم کدوم بود و چه

احساسی با خوندن اون داشتم .

راستش اصلا یادم نمیاد که اولین وبلاگی که خوندم  کدوم  بود  ولی  با

اجازه دوستان و با اجازه بهبد عزیز و فقط به خاطر اینکه دعوت دوست

عزیزم رو بدون جواب نذارم ، یکی از وبلاگهایی که دوست داشتم رو

ذکرمیکنم .

هر وقت صحبت از وبلاگهای دوستان میشه ، چندتا از وبلاگهای قدیمی

به خاطرم میاد که همیشه بدون استثنا وبلاگ مردانه ها یکی ازاونهاست.

شاید علاقه من به مردانه ها به خاطرسبک نوشتنش باشه ولی برای من

یادآور خاطرات زیادی بود که دوسشون داشتم .

اما متاسفانه با وجود اینکه قرار بود تا آخرداستانش رو بنویسه نمیدونم

چطور شد که وبلاگش رو تعطیل کرد و رفت  .  یادمه از اینکه دیگه

نبود چقدر ناراحت بودم .

با این حال خوشحال میشم هروقت میبینم دوستان دیگه ای به جمع

بلاگرها اضافه میشن و برای همه اونها آرزوی سلامتی و موفقیت

میکنم  و از دوستان هم تشکر میکنم که با این بازی فرصت اینو

 فراهم کردن تا یادی از اونایی بشه که یه روزی برامون یادآور

خاطرات زیبایی بودن و حالاخودشون برای ما تبدیل به یه خاطره

شدن ،و ازبهبد عزیزهم ممنونم که منو به این بازی دعوت کرد .