| تبليغات | X |
 |
 |
|
| گر نگهدار من آنست که من می دانم....شیشه را در بغل سنگ نگه می دارد |
|
زمانه در گیرو دار چرخه عمر
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و سوم خرداد 1387ساعت 2:5 توسط امین |
|
|
باران من غم پاکی اشک غروب چشم نخ جمله ام پاره شد !! .... کلمه هاش ریخت شما هر جور دوست دارید به هم وصل کنید !!
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه نوزدهم خرداد 1387ساعت 23:28 توسط امین |
|
|
بارون و پاکی بارون و شستن پلشتی کاش بارونی هم بود تا با اون آلودگی روح رو از بین میبردیم کاش بارونی بود تا میشد با اون افکار پلید رو زدود بارونی رو میخوام که پاکم کنه یا اگر هم نشد ، خاکم کنه و زمین رو از وجود همچو منی پاک کنه مگه نمیگن ما از خاکیم ؟!!! مگه آب ، خاک رو با خودش نمیبره ؟!!! مگه آب ، خاک رو نمیشوره ؟!!! پس چرا زیر بارون آب نمیشیم ؟!!! پس چرا این بارون ما رو با خودش به اعماق زمین نمیبره ؟!!! هر وقت بارون میباره دلم میخواد برم زیر آسمون بایستم به امید اینکه این بارون همونی باشه که میخوام قدم زدن زیر بارون رو دوست دارم ولی هیچ وقت اونی نبود که میخواستم فقط باعث شده سرما بخورم و چند روزی نتونم کاری انجام بدم الان هم از زیر بارون اومدم بازم اونی نبود که میخواستم فقط چشام میسوزه میخوام بخوابم یه خواب واقعی و طولانی بدون پایان همین و بس
|
|
+ نوشته شده در
شنبه یازدهم خرداد 1387ساعت 0:3 توسط امین |
|
|
تنها آنکه نوشتن میداند
از پلیدیهای جهان بدور میماند زیرا گردش روزگار تنها کلامهایی که نوشته شده اند را پایا نگه میدارد
دوست دارم بنویسم اما حقیقتش حس نوشتنم دوباره کور شده . ولی این باعث نمیشه علاقه من به نوشتن هم فروکش کنه . دوست دارم بنویسم . از بازیهای زمونه . ازچرخ گردون که میگرده ومیگرده و روزها و شبها رو برای ما رقم میزنه . لحظه هایی که همه خاطرات ما رو تشکیل میدن . روز و شبهایی که ازعمرما میگذره واگه خوب دقت کنیم از ثانیه های اون میتونیم بزرگترین درسها رو بگیریم . درسهایی که هزینه ی بالایی رو بابت اونا میپردازیم . بهایی مثل جوونی و عمــر ما که توو این گذار کمتر از هــر چیز براشون ارزش قائلیم اما وقتی اونا رو ازدست میدیم ، می فهمیم چه سرمایه هایی ازکف ما رفته . نمیدونم اصلا این درسهایی که میگیریم( البته اگه بگیریم ) با این بهای سنگین ارزششو داره یا نه!! ولی خب ... عمره دیگه ، چه بخوایم و چه نخوایم میگذره وتا به حال هم نشده منتظر کسی بمونه . محکومیم به سازش وچاره ای نداریم جزاینکه مدارا کنیم . ... ... ... . این روزا همش سال گذشته برام تداعی میشه . سال گذشته ای که توو بدترین شرایط اتفاقات خوبی درحال وقوع بود . ... ! شاید هم اتفاقات خوبی هم نبود و فقط برداشت من اینه . اماخب هرچی بود باعث شد من الان اینجا باشم وباعث شد یه شروع دیگه پایه گذاری بشه . شروعی که یکسال از اون میگذره و توو این مدت یکســــال دوستان زیادی به من کمک کردن،دوستان زیادی لطف داشتن و منو شرمنده خودشون کردن . درسته برام سخت بود ثمره 2 سال روبه حال خودش رها کنم و بیام اینجا . اما با این حال الان حس بدی بهش ندارم خلاصه اینکه یه روز اومدم و طبعا یه روزی هم میرم . ولی امیدوارم فقط و فقط یه چیزبمونه و اونم یه خاطره خوبه همین و بس . ... جا داره ازهمه ی دوستان که توو این مدت کمک کردن،همراهی ام کردن و همه جوره منو مورد لطف خودشون قرار دادن تشکر کنم و همینجا از همه اونایی که گاها باعث ناراحتی اونا شدم و یا احیانا اذیتشون کردم معذرت بخوام و امیدوارم روده درازی های منو به بزرگی خودشون ببخشن . اما باید از یه نفر به صورت ویژه تشکر کنم . دوستی که به توصیه یکی از دوستان مشترکمون کیوپید صداش میکنم و تقریبا همون شبی که تصمیم گرفتم بیام اینجا به صورت خیلی خیلی تصادفی با هم آشنا شدیم و جداً تو این مدت برام مثل یه سنگ صبور بود و هست . دوستی که همیشه بهترینها رو براش خواستم و از این به بعد هم میخوام که حقیقتا لایقشه . با تشکر امین
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه یکم خرداد 1387ساعت 0:10 توسط امین |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
آتش بگیر تا که بدانی چه میکشم
احساس سوختن به تماشا نمیشود |
| پیوندهای روزانه |
|
آرشیو پیوندهای روزانه |
|
RSS
|
